Hoi Hobart!

Hoi! Dit keer schrijf ik niet vanuit een hostel, vliegveld, bus of café, maar vanuit een boot! Ik zit op de ferry naar Maria Island. Ik zal even uitleggen hoe ik hier gekomen ben.

Vorige week ben ik vanuit Byron Bay naar Hobart gevlogen. De avond ervoor had ik een heel leuk afscheidsfeestje bij Woody’s Surf Shack, de volgende ochtend was het dan echt tijd om te gaan. Ik vond het heel erg moeilijk om afscheid te nemen van iedereen, maar daar ga ik denk ik nog eens een apart stukje over schrijven. Donderdag, eenmaal aangekomen in Hobart nam ik de bus naar The Pickled Frog, het hostel waar ik 3 nachten in zou verblijven. Ik deelde een kamer met 11 anderen en heb de eerste dag vooral geslapen. Op vrijdag ben ik de stad gaan verkennen. Hobart is een prachtige stad, het deed me qua grootte een beetje aan Delft denken. Mensen van het vasteland noemen de hoofdstad van Tasmanië ook wel een town, vergeleken met Sydney is het niets (maar dat vind ik juist zo leuk). Ik bezocht de haven, Salamanca Place (een heel leuk wijkje met een hoop kunstenaars, galerijen en creatieve zaakjes. Ik had er een heel leuk en inspirerend gesprek met een oude man die prachtige schilderijen maakt), de haven en een museum. Zaterdag was de Salamanca market, dè toeristische trekpleister van Hobart, maar het was vooral gewoon heel druk. Tijdens het toeristische gedoe was ik ook druk op zoek naar een fiets en kampeerspullen. Mijn plan is namelijk om met al mijn spullen op een fiets het eiland rond te reizen en onderweg te kamperen! Ik kwam er gauw achter dat de fietsenmakers geen tweedehands fietsen verkopen dus ik zocht verder op Gumtree, een soort marktplaats.nl. Daar vond ik een mooie fiets die ik zondag ophaalde. Bij de fiets kreeg ik ook een helm (verplicht hier) en fietstassen en een bagagedrager, dus dat scheelde weer wat gezoek. Die dag kon ik ook de tent ophalen die ik op Gumtree had gevonden! Aan de andere kant van het water, dus ik kon meteen mooi m’n fiets uittesten. Verder bezocht ik nog allerlei outdoorwinkels en de target voor een matje, dekens, warme kleding en kookspulletjes. Ook kocht ik een hoop instant noodles, havermout, pasta en dat soort dingen in. Ik was helemaal klaar, ik moest alleen nog mijn bagagedrager op mijn fiets laten zetten. Bleken alle fietsenmakers op zondag dicht te zijn… Dus heb ik nog een nachtje bijgeboekt en maandag om 1u was ik dan eindelijk klaar om te gaan! Het leek me leuk om naar Port Arthur te fietsen, het zuidelijkste puntje van een schiereiland ten Oosten van Hobart, en daar halfverwege te kamperen. Maar ik kwam er al gauw achter dat dat iets te enthousiast was, aangezien het ongeveer 5uur lang over de snelweg was en ik moest nog erg wennen aan mn zware fietstassen. Ik besloot maar meteen richting de oostkust te gaan en sliep de eerste nacht in een caravanpark in Richmond. De dag erna fietste ik door de heuvels (die net bergen leken) naar Triabunna, maar onderweg kreeg ik een lekke band. Ik was precies in the middle of nowhere, precies in het midden tussen de twee plaatsjes. Maar gelukkig kwam er een man met een boot achter zijn auto naar me toe die dus allemaal pompen had en me hielp mijn band te plakken en weer op te pompen. Daarna vervolgde ik mijn fietstocht naar Triabunna en zette daar op een gratis camping mijn tentje op. De volgende morgen was het eerste dat ik deed naar een OppShop lopen om een slaapzak te kopen, ik was de afgelopen nachten namelijk bijna doodgevroren. Daarna kocht ik een ticket voor de ferry naar Maria Island, pakte ik al mijn spullen in op mijn fiets en nadat de boot anderhalf uur te laat eindelijk aankwam mochten mijn fiets en ik eindelijk aan boord. En dat is waar ik nu zit! Onderweg naar een nieuw avontuur.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *