Op de fiets door Tasmanië

Maria Island – Launceston.

Hoi! Marit uit de toekomst hier. Het is inmiddels midden Mei en ik ben momenteel in Broome, maar ik kwam erachter dat ik nooit heb opgeschreven wat ik na Maria Island in Tasmanië heb gedaan. Ik ben het een en ander al vergeten, maar ik zal proberen toch te omschrijven wat ik gedaan en gezien heb!

Toen ik terug kwam van Maria Island bleef ik een paar dagen in Triabunna. Mijn band was weer lek, het regende enorm en ik zag het niet zo zitten om weer te gaan fietsen. Op de camping waar ik verbleef stond ik naast twee andere bikepackers, een frans koppel dat ongeveer dezelfde route reed als ik. In de dagen dat ik daar was hebben we veel spelletjes gespeeld, samen gekletst en de regen ontweken. Toen het weer opklaarde gingen zij naar Maria Island en reed ik door naar mijn volgende stop. Ik reed ongeveer 40 KM per dag, door enorm heuvelachtige gebieden, maar het was zo ontzettend prachtig. Iemand in Swansea vertelde me dat ik naar St. Mary’s moest fietsen, dus dat deed ik. Toen ik halfverwege was kwam ik erachter dat dit dorpje op de Mount Elephant ligt, een berg dus. Veel te steil om te fietsen dus ik heb zo’n 6 uur lang met mn fiets en alle bagage in mijn hand die berg opgelopen, terwijl ik werd uitgelachen door alle auto’s die voorbij raceten. Eenmaal in St. Mary’s was ik er even helemaal klaar mee en besloot een paar dagen op die camping te blijven en helemaal niks te doen. Er was daar een Nederlands stel die me mee lieten eten en na een paar dagen was ik weer opgeladen en fietste ik in een paar dagen door naar St Helens. Daar is the Bay of Fires, een prachtige lange baai met rood-oranje rotsen. Dat is echter niet de rede van de naam; toen de engelse ontdekkingsreizigers voor het eerst langs dit gebied vaarden zagen ze overal vuur. Een aboriginal stam die daar toen leefde hield op dat moment een vuurceremonie, en zo kwamen de Engelsen op de naam. Na een paar dagen in en rond St. Helens informeerde ik bij de visitors centre naar de beste manier om naar Launceston te fietsen en zij raadde me dat enorm af (vanwege alle bergen) en zei dat ik het beste gewoon een bus kon nemen. Zo gezegd, zo gedaan en toen was ik in Launceston! Mijn fietsavontuur was over, en ookal ben ik heel blij dat ik dit heb gedaan zou ik het niet zo gauw nog eens doen. Het is enorm gaaf om zoveel van het land te zien, je hebt veel aanspraak van anderen en het is lekker avontuurlijk, maar vooral enorm zwaar en al die uren alleen op de fiets worden na een tijdje toch een beetje eenzaam.

Tot zover mijn fietsavontuur, tijd om een baan te gaan zoeken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *