Roadtrip met Joe: Perth-Exmouth deel 2

In de eerste maand dat ik in Australië was deed ik een roadtrip met Joe en zijn bus. Misschien weet je nog hoe dat ongeveer in elkaar steekt, maar ik zal het nog even kort uitleggen. Joe is een engelse 30-jarige avonturier die een aantal jaar geleden hier een schoolbus kocht en deze omtoverde tot een rijdend huisje met douche, wc, keuken, 8 zitplaatsen en 9 bedden. Bovenop de bus liggen houten panelen om op te zitten en zonnepanelen die de bus van stroom voorzien. Achter de bus hangt een 4×4 auto met een boot op het dak en Joe heeft alle materialen en certificaten om te surfen, wakeboarden, rotsklimmen, abseilen, snorkelen en alles wat je maar kunt bedenken. Met Joe en 7 andere backpackers reden we in 14 dagen van Perth naar Exmouth met een hoop tussenstops om onze energie kwijt te raken. We hebben ontzettend veel gedaan dus ik heb besloten het hele verhaal in tweëen te delen, bij deze week 2!

Dag 8
Deze dag hebben we vooral veel gereden. We maakten een stop in Carnarvon, een aboriginalstadje om boodschappen te doen. Ik kocht daar ijskoffie omdat het zo ontzettend heet was, maar mijn PDS vond dat niet zo leuk dus ben ik daarna maar een paar uurtjes in bed gaan liggen. We vonden een grote stuiterbal waarmee we ons uren vermaakten en speelden spelletjes in de bus. Die avond aten we spagbol; spaghetti bolognaise. Voor de rest kan ik mij eigenlijk niets meer herrinneren van deze dag.

 

Dag 9
Joe reed op dag 9 heel vroeg in de morgen de bus richting een strand in Carnarvon. Dustin en ik waren al wakker en zagen de maan ondergaan en de zon opkomen. Joe parkeerde de bus recht voor het strand en na het ontbijt gingen we snorkelen! Coral bay is een van de eerste stranden aan het Ningaloo Reef, een groot koraalrif dat vlak voor de kust ligt. We zagen een schildpad die ons op een soort tour door het rif meenam en terwijl we hem volgden zagen we prachtige vissen. Ik kreeg helaas tijdens het snorkelen weer enorme last van mijn buik en kon dus niet naar het mooiste deel zwemmen, maar alsnog was het prachtig. Op het strand waren hutjes van palmbladeren gebouwd voor de schaduw dus daar lagen we lekker onder. Alex was bezig met het herschrijven van zijn tv-serie toen er een puppy aan kwam rennen met een kindje erachteraan die ‘Noooooo Kingston nooooo!’ schreeuwde. Heel Alex’s laptop zat vol met zand maar Kingston was de liefste puppy ooit! Na de lunch liepen we naar the blowholes, een gat in een klif waar de golven doorheen spetteren. We vonden honderden prachtige schelpen en een kaak van een haai (waarschijnlijk was het stiekem van een geit). Toen we alles wel gezien hadden reden we naar Coral Bay waar we kampeerden en Isabella heerlijke Paella maakte.

 

Dag 10
Deze morgen reden we naar een strand waar we de boot te water konden laten om dieper het rif op te gaan. In deze omgeving zijn enorm veel duik en snorkelorganisaties omdat er een hoop haaien zwemmen, maar wij hadden gelukkig onze eigen Joe! We splitsten op in 2 groepjes (we passen niet met z’n allen in de boot) en ik ging met Joyce, Josh en Dustin als eersten het water op. Na een wilde boottocht van een half uurtje kwamen we vlakbij het rif waar zich een shark nursery bevindt en we dus haaien konden spotten! We zagen honderden prachtige vissen, koraal in alle kleuren en uiteindelijk vonden we de plek waar alle jonge haaien rondzwemmen. Het waren dus rifhaaien, vissen van ongeveer 1 tot anderhalve meter die totaal geen interesse hebben in mensenvlees. Ze zwommen een paar meter onder ons en het was onwijs gaaf om ze van zo dichtbij te zien! Ik had verwacht dat ik het toch een beetje eng zou vinden, maar het zijn in werkelijkheid gewoon prachtige beestjes die gewoon lekker rond aan het zwemmen waren. Na 2 uur in het water klommen we weer het bootje in en vaarden we terug naar de kust, waar we de anderen aflosten. Na de lunch speelden we trivia (wist je dat de zee van Tranquility zich op de maan bevindt?) en uiteindelijk toen iedereen weer terug was reden we het stadje in. Er waren veel toeristen en wij zaten bovenop de bus met wat drankjes de zonsondergang te kijken en hadden veel aanspraak. Mensen die selfies met ons op de bus maakten, mensen die vroegen wat we allemaal aan het doen waren en van wie de bus is en heel veel gezwaai. Blijft toch grappig! Die avond maakten we kebabs en floor en ik gingen patat halen voor erbij. Een paar vrienden van Alex uit Melbourne kwamen erbij zitten en toen alle sterren aan de hemel stonden reden we naar een camping en vielen we in slaap.

 

Dag 11
Vandaag was de laatste dag met Isa! Ze kon niet helemaal meerijden naar Exmouth omdat de ex-vriendin van Joe daar woont en als zij Isa zou zien kon dat allerlei nare gevolgen hebben voor Joe en zijn visa. We zetten haar af op het vliegveld van Exmouth en vanaf daar vloog ze met een tussenstop in Perth naar Thailand! Wij reden erna verder naar het strand ‘The Dunes’ en hebben daar heel de dag op het strand gelegen en gesurft. Ik surfte een 6″4 surfboard, veel kleiner dan ik gewend was (en het was alweer 3 maanden geleden dat ik voor het laatst surfte) dus het ging een beetje moeizaam. Waar de golven braken lagen veel rotsen maar ik ben nog niet zo goed in green waves dus ik was vooral heel veel aan het peddelen. Ik kwam een schildpad tegen die lekker aan zeewier lag te knabbelen en pakte bijna een golf, maar toen ik opzij keek tijdens het peddelen zag ik een haai met me meesurfen! Weer zo’n kleintje van een meter die niemand kwaad doet, wel heel cool om te zien! Mijn armen voelden na een half uur al als spaghettisliertjes aan dus toen vond ik het wel mooi geweest. We speelden Uno op het strand en werden vergezeld door wat grote Kingstons (en Dingo). Ze begrepen het spelletje “stok gooien en teruggeven om opnieuw te gooien” niet helemaal en kwamen steeds gezellig over onze handdoeken heengerend, maar het zijn honden dus alles was vergeven. Die avond maakte Dat zijn Creamy pasta en we reden naar een illegale campingplek, vlakbij zodat we de volgende dag weer vroeg konden gaan surfen!

Dag 12
Joe reed ons vroeg in de morgen weer naar the dunes voor een ochtendsurf. De fanatiekelingen renden meteen het water in, de rest (incl. ik) besloten eerst een koffietje te halen en lekker rustig op het strand wakker te worden. Ik fotografeerde iedereen in het water en toen de wind ging liggen en alle golven weg waren besloten we in de troopie te stappen om te gaan skurfen! We reden naar een praaaaaachtig strand en laadden de tinny in het water. Het skurfen ging mij dit keer veeel beter af dan de eerste keer, in December. Alleen had ik nog spierpijn van het surfen de dag ervoor dus mijn armen hielden het niet zo heel lang uit. Toch was het suuuupercool! Toen de anderen aan het skurfen waren werd ik omgebouwd tot zand-zeemeermin en we vonden enorme schelpen op het strand. Van die schelpen waar kreeften in leven,  letterlijk 40cm doorsnede! Moe maar voldaan reden we terug naar de bus waar we weer de bus op klommen om de zonsondergang te zien. Een paar doken toch weer het water in om de laatste golfjes van de dag te pakken, en ik nodigde de drie Franse jongens af die ons een lift zouden geven naar Broome uit op ons dak om kennis te maken. Al gauw stond er een groep van 20 fransen voor onze bus (Aaaaaaaaaaahh! Fransen reizen altijd samen en spreken alleen frans, vet irritant) maar toen we gingen eten (taco’s, yum!) gingen alle fransen hun eigen campings opzoeken. Op onze eigen camping klommen we weer het dak op om de sterren te kijken. Never gets old.

Dag 13
Vandaag was de laatste volle dag, dus we hadden de dag nog even volgepland met avontuurlijke dingen. We begonnen de dag in Cape Range NP waar we een aantal prachtige wandelingen maakten door uitgedroogde rivieren. Dit was een van de weinige keren dat ik weer eens schoenen aanhad en dat was niet lekker met al die blaren van het hete zand en alle sneetjes van het koraal. We spotten rockwallibies en klommen naar het hoogste punt van het gebied. Op een ander deel vonden we struiken vol flying foxes en onze Outback Dat (Nieuwe Steve Irwin) deelde al zijn feiten over deze beestjes op camera. Toen we uitgelopen waren en onze lunch achter de kiezen hadden reden we naar Sandy Beach om een beetje af te koelen. Daarna gingen we naar Turqoise Bay, een bekende snorkelspot, en gingen we dus snorkelen. Weer zagen we een hoop vissen en ook een octopus, en na een tijdje kwamen we die groep fransen ook weer tegen! Einde van de dag reden we terug naar onze kampeerplek, waar we curry aten en weer heel de nacht sterren hebben liggen kijken. Iedereen was een beetje verdrietig dat het de allerlaatste keer zou zijn en tijens alle gesprekken over onze levens kwam iedereen tot de conclusie dat deze twee weken de leukste weken uit onze levens waren. Het was een bijzondere avond, en toen we onze ogen echt niet meer langer open konden houden zochten we voor de allerlaatste keer onze bedjes op.

 

Dag 14
Dag 14, de allerlaatste dag van de trip. Toen alle backpacks waren ingepakt besloten we unaniem dat we deze dag op het bijzondere strand wilden doorbrengen waar we konden skurfen, namen drankjes en spelletjes mee en hadden een superleuke laatste dag. Er stond een flinke wind die dag en dus hadden we flinke golven wat het skurfen wat uitdagender maakte maar des te leuker! We speelden weer uno, ik kreeg een heerlijke schoudermassage van Joyce, vermoordden honderdduizenden horzels en reden uiteindelijk terug naar de bus. Joe zette ons af bij ons hostel waar we meteen het zwembad in doken, kleren gingen wassen en genieten van de heeeerlijk zachte bedden, warme douches en wifi! Toen we voor het eerst in 2 weken weer helemaal fris en fruitig waren liepen we naar het stadje waar we Joe zouden ontmoeten om samen El Cinco de Mayo te vieren, een mexicaanse feestdag. We aten dus mexicaans, dronken sangria’s, graaiden snoepjes van de grond toen de Pinata was gemarteld en nadat we een dansje hadden gewaagd liepen we terug. In onze kamers keken we een aflevering Designated Survivor, totdat we allemaal in slaap vielen.

 

De volgende dag liepen Dat en ik met Floor en Dustin mee, die met een bus terug naar Perth gingen om het land te verlaten. Na een dramatisch afscheid haalden Dat en ik ijsjes als ontbijt en brachten heel de dag door met z’n allen in de kamer, films kijken en een beetje rondhangen. Die avond gingen we met z’n vijven uit eten in bbq/italiaans restaurant, aten onze buikjes rond en gingen na een film naar bed. De ochtend erna namen Dat en ik afscheid van Alex, Joyce en Josh en stapten in de auto bij onze French Friends. Maar dat is een verhaaltje voor de volgende keer 🙂

 

Als iemand die dit leest plannen heeft om een bezoekje te brengen aan Australie en in is voor avontuur, stuur dan zeker Joe een berichtje op facebook! Je kunt zijn pagina vinden onder de naam ‘Road2Adventure’, dit is verreweg de beste manier om door ozzie te reizen. Thanks Joe, voor weer een fantastische roadtrip. Tot gauw.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *