3 op reis – Malang

Zeven uur in een nachttrein van Yogyakarta naar Malang. Samen met Lotte en Roxanne; 3 op reis, business class, en gelukkig zat er niemand in de stoel naast me dus heb ik op zich wel even kunnen slapen. Toen we aankwamen eerst ontbeten en toen naar ons hostel gelopen. Na het inchecken kregen we een kaartje van de stad en wat tips om te doen. Zo scheen het autovrije zondag te zijn in een straat waar om die rede markt en allerlei activiteiten waren. Dus wij daarheen, onderweg kwamen we allemaal bijzondere pleintjes tegen met monumenten en bloemen en fonteinen en toen we daar eindelijk helemaal bezweet aankwamen was het al afgelopen. Toen zijn we maar neergeploft bij een restaurantje om te lunchen, en toen we bommetje vol zaten hadden we weer wat energie om (met de taxi, dat wel) naar the color village te gaan.

The color village is een wijkje aan de rivier, tussen twee bruggen in, wat een paar jaar geleden nog een sloppenwijk was. Studenten hebben nagedacht over manieren om toeristen te trekken zodat de economie wat meer op zou trekken in het wijkje en bedachten om er een regenboogwijk van te maken. Alle huisjes zijn in verschillende felle kleuren geverfd, een aantal kunstenaars hebben prachtige muurschilderingen gemaakt, overal staan kunstwerken en uitzichtpunten in de vorm van bloemen, boten, handen en hartjes. Je betaalt 3.000 Rupia, ongeveer 20 eurocent, om binnen te komen en veel mensen die daar wonen hebben ook eigen handeltjes in drankjes, snoepgoed en souvenirtjes. Nu was het grappige dat het een enorm fotogenieke wijk is met heel veel om te zien en om je camera op te richten, maar wij als blanke hollanders waren het middelpunt van alle aandacht. Er werden weer constant foto´s van en met ons gemaakt en alle kinderen zwaaiden naar ons, trokken gekke bekken of wilden een high five. Toen we de rivier over waren gestoken werden we daar opgewacht door de hele inhoud van een universiteit. Van alle kanten werden foto´s gemaakt, tegen ons gepraat, aan ons getrokken, telefoons onder onze neuzen geduwd, filmpjes gemaakt en nog meer foto´s. In het begin nog wel grappig maar na 10 minuten waren we er toch echt wel klaar mee en zijn we naar boven gerend, het dorpje uit. Daar bestelden we een verse kokosnoot om een beetje bij te komen van wat ons net was overkomen. Ik weet nu zeker dat ik nooit beroemd wil worden :p

Aan de andere kant van de brug is een wijk waar alles in twee tinten blauw is geschilderd, als een soort eerbetoon aan de lokale voetbalclub (Kampoen). Hun mascotte is een leeuw, dus die vond je ook overal terug. Ook prachtig, en daar waren we de enige toeristen! Dus even rust en geen gekke fotoshoots. Toen we alles wel gezien hadden liepen we terug naar het hostel waar we de rest van de middag chillden en dutjes deden, en rond 8 uur gingen we nog even wat eten bij een echte warong (klein familie-eigen restaurantje). Om 12 uur die avond checkten we uit bij het hostel, want toen werden we opgehaald door onze gids waarmee we een enorm avontuur zouden gaan beleven. Maar wat we gingen doen vertel ik nog niet, dat lees je volgende keer… 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *