Mount Bromo

Vermoeid open ik mijn ogen. Om me heen is alles donker, maar aan het gehobbel voel ik dat ik in een auto zit. Het is ijskoud. Naast me liggen Lotte en Roxanne nog te slapen. Langzaam komt het bij me binnen: Ik ga een vulkaan beklimmen! We zijn onderweg naar Mount Bromo, een van de meest bekende, actieve vulkanen in Indonesië. Het is nog middernacht omdat we naar een uitzichtpunt rijden waar we de zon op zullen zien komen achter de vulkaan. Na een tijdje stopt het busje met rijden, stappen we duf uit en worden we verdeeld over twee jeeps waarmee we het laatste stukje naar een dorpje rijden. Daar krijgen we een lekkere hete kop koffie en zien we de lucht al paars/roze kleuren terwijl bovenaan de hemel nog sterretjes twinkelen. Met ons groepje lopen we een heuvel op waar ik in het stof neerplof om mijn camera goed in te stellen voor het magische kleurenspel dat ons te wachten staat. Recht voor me zie ik Bromo, een enorme vulkaan waar constant rookpluimen uit komen, omgeven door andere vulkanen en een zee van zand. Links van me zie ik de horizon, hobbelig van alle vulkanen, en daarachter begint de zon langzaam op te komen. Het vriest, maar wat ik zie is zo prachtig dat ik de kou en alles wat er om me heen gebeurt even vergeet. Als het zonnetje helemaal op is gekomen lopen we gauw naar beneden, springen we in de Jeep en rijden we over de zee van zand richting de vulkaan. Midden in de woestijn krijgen we ons ontbijt (een Hollandse krentenbol, jammie!) en als we die op hebben en een beetje energie in ons lichaam binnen hebben rijden we het laatste stukje, totdat paarden en onze eigen benen het van de Jeep overnemen. Overal staan locals met hun uitgemergelde paardjes, ons een ritje aan te bieden naar halverwege de vulkaan. Ik moet eerlijk zeggen dat het er heel gaaf uit ziet; een oranje lucht, een uitgestrekte vlakte met overal in de verte vulkanen, Mount Bromo vlak voor ons, verscholen achter stofwolken gemaakt door galopperende paarden. Maar aan het schuim in de monden van de paarden en hun oververmoeide blikken en uitstekende botten zie ik dat het een beter plan is om mijn eigen benen te gebruiken dus we slaan alle aanboden af. Samen met honderden andere toeristen, sommigen lopend, sommigen met veel te veel gewicht op de arme pony’s, lopen we over de gele rotsen langzaamaan omhoog. Yoga, de gids, wijst op een enorme rots waar tientallen gezichten zijn uitgekerfd. Stap voor stap klimmen we via een uit rots gebeitelde trap omhoog, naar de krater. Daar is het smal en druk, maar het zicht is prachtig. Diep in de krater zie je de groene aanslag van de zwavel, enorme wolken rijzen op vanuit het midden van de aarde en verdwijnen hoog in de lucht. Ik hoor het geborrel en gesis van de kokende aardkern en voel me ineens enorm klein en machteloos, bovenop de krater van zo´n enorme tijdbom. Bewust van het feit dat onder mijn voeten de aarde leeft, en dat deze enorme rots zoveel invloed kan hebben op de natuur hier omheen. Ik loop een stukje verder over de krater, waar het wat rustiger is, maak wat foto´s om het moment vast te leggen, kijk nog eens goed om me heen en loop dan weer naar beneden. Yoga staat ons weer op te wachten en vertelt ons dat doordat de lava de grond zo vruchtbaar maakt, zo´n 80% van alle aardappels en andere knollen die in Oost-Java worden gegeten hier vandaan komen. We lopen terug naar onze Jeep, stappen over in ons busje en terwijl we naar een restaurant toe rijden om te lunchen doen we een dutje. Ik eet heerlijke nasi, traditioneel op de grond, in een prachtig restaurant. Daarna rijden we verder, tot we bij ons hotel aankomen. Het is een enorm luxe resort en ik krijg een privé kamer, met twee bedden! Lotte en Roxanne slapen in de kamer naast me, en we duiken meteen het zwembad in om al het vulkaanstof af te spoelen. Heerlijk. Met een biertje en een hoop verhalen vermaken we ons in het zwembad tot de zon ondergaat en het fris begint te worden. Ik neem een lange douche, kies één van de bedden uit en doe moe maar voldaan mijn ogen weer dicht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *