Yogyakarta

Hoi! Ik ben alweer ruim een week en een hoop avonturen verder sinds mijn laatste artikel. Ik ben nu in Ubud, Bali, maar ik zal even in chronologische volgorde vertellen wat ik de afgelopen weken heb meegemaakt. Ik had dus de trein van Jakarta naar Yogyakarta genomen. Toen ik daar aankwam regende het, dus ik nam een taxi (grab) naar mijn hostel en hij zette me in het straatje ervoor af omdat de straat zelf te smal was om met de auto in te gaan. Dat kleine straatje bleek een heel doolhof en ik kon het dus niet vinden, maar na wat rondvragen liep het hele dorp met me mee naar mijn hostel. Het hostel was enorm luxe, het personeel super lief en behulpzaam en ik had een fijn bed. Een kamergenoot nodigde me meteen uit om wat te gaan eten, en aangezien ik heel de dag nog niks had gegeten nam ik dat aanbod dankbaar aan. We gingen naar ViaVia, een leuk restaurantje en praatten gezellig. Hij is een local en woont vlakbij de Bromo Vulkaan, en is daar ook tourguide. Hij vertelde me dus over hoe dat allemaal werkt met tours en eenmaal uitgegeten gingen we weer terug naar het hostel, waar ik meteen mijn bed in dook. De volgende dag heb ik Jogja verkend; ik ging vroeg in de ochtend naar het waterkasteel, een soort harem met zwembaden voor de sultan. Daar werd ik rondgeleid door een lokale man die me uiteindelijk flink had afgezet. Wel wist hij veel te vertellen, bijvoorbeeld dat alle doorgangen super laag zijn omdat de Sultan zelf klein is en er alleen mensen naar binnen mogen die groter zijn dan hem, waardoor ze allemaal moeten buigen als ze naar binnen lopen.

Daarna ging ik door naar de markt en daar vertelde een local mij over een batik art school, dus daar ging ik ook even heen. De meester liet mij zien hoe zijn studenten daar de stof bewerken, erg interessant! Voor Batik heb je een stuk stof nodig, meestal katoen, en bijenwas. Eerst wordt de stof helemaal met was ingesmeerd. Daarna wordt met potlood een patroon getekend, en die wordt dan overgetrokken en ingekleurd met gekleurde was en een speciaal pennetje. Dit wordt op de achterkant herhaald. Als alles is ingekleurd wordt de lap in kokend water gedoopt, waardoor de was eraf smelt en de kleurstof in de was achterblijft. Als je daarna de stof tegen de zon in houdt krijg je een soort glas-in-lood effect! Heel mooi. Na de uitleg kocht ik natuurlijk een mooi kunstwerkje. Ik kwam daar twee leuke duitse meisjes tegen waarmee ik daarna terug ging naar de markt en ook naar een grote Batik winkel, met de origineel gedrukte stof. Ik kocht op de markt 2 mooie (neppe, maar veel goedkopere) blousjes en daarna gingen we wat eten bij een vegetarisch restaurant. Daarna ging ik doodmoe terug naar mijn hostel, waar ik lekker een filmpje keek en even niks deed. In de avond ging ik naar Satebar, een restaurantje met dus goede saté, en daar hoorde ik de meisjes aan de tafel naast mij Nederlands spreken dus ik wenste ze een goede maaltijd en toen nodigden ze me uit om bij ze te komen zitten. We hadden een heel gezellige avond en wisselden nummers uit, en omdat ik de volgende dag vroeg op moest ging ik op tijd naar bed.

Om 3 uur die nacht werd ik opgehaald om de zonsopkomst te zien bij de Borobudur. Dat is de grootste Boeddhistische tempel ter wereld, en met een busje reden we naar een heuvel 5km vanaf de tempel om de zon op te zien komen. Het was alleen erg mistig boven het regenwoud dus we zagen de tempel niet, maar het was alsnog een magisch momentje met alle lichtjes, de duizenden hanen die vanuit de jungle kraaiden en de mist veranderde constant van kleur. Toen de zon op was reden we naar de Tempel, waar ik, samen met Hannah en Maria (2 meisjes uit mijn busje), naar boven liep. Deze tempel is om een heuvel heen gebouwd en heeft, als ik het goed heb, 9 verdiepingen. Het schijnt geluk te brengen om 3x vanaf het Oosten met de klok mee om de tempel heen te lopen. Maar het was (zelfs om 6u in de ochtend!) veel te heet om dat te doen. Wij liepen dus omhoog, zagen voor ons een enorme trap en overal stupa´s met daarin onthoofde boeddha´s, en toen we ons omdraaiden zagen we de laagstaande roze-oranje zon door de mist heen schijnen, een prachtig schaduwspel makend van alle palmbomen. We liepen verder naar boven, waar de grootste stupa staat, dichtgemetseld. Daarna gingen we weer naar beneden, met op elke verdieping een tussenstop om een rondje te lopen en alle stupa´s en muurkervingen te bekijken en natuurlijk wat foto´s te maken. Wat dus opviel was dat alle boeddha´s onder de stupa´s waren onthoofd, behalve twee. Daarvan waren de stupa´s opengemaakt, zodat ze “vrij” waren. Maria vertelde dat ze een voor een onthoofd werden en dat deze twee de uitverkorenen waren. Op internet las ik later dat de eerste ontdekkers van de tempel de hoofden hebben meegenomen als souvenirs. Er schijnt er ook eentje in het Tropenmuseum in Amsterdam te liggen!

Toen we begonnen te smelten van de hitte en de tempel van top tot teen bekeken hadden liepen we terug naar ons busje. Onderweg kwamen we nog een stel olifanten tegen. Die werden ooit gebuikt om de tempel te bouwen, nu worden er toeristische ritjes op gereden. Twee liepen los rond op een stukje land, de anderen waren met hun poten samengebonden, vastgeketend aan de muur. Erg naar om te zien. Toen we elkaar allemaal gevonden hadden bij het busje reden we naar Prambanan, een enorm groot tempelcomplex een paar uurtjes vanaf de Borobudur. Hier stonden ooit meer dan 160 Hindoeïstische tempels, maar in 2006 zijn er door een aardbeving een hoop tempels ingestort. 20 daarvan zijn opnieuw opgebouwd, en ook al liggen er overal nog rotsblokken die ooit tempels waren was het aantal tempels dat nog overeind stond erg indrukwekkend. In het Hindoeïsme heb je tientallen, misschien honderden goden en een hoop van die goden hebben hier allemaal hun eigen tempel. Toen wij binnenliepen kwam er een meisje naar me toe die vroeg of ze me gratis rond mocht leiden voor haar studie, om haar Engels te verbeteren. Dat was erg leuk, anders is het toch lastig om achter de betekenissen te komen van wat je ziet. De drie meest opvallende tempels die je eerst ziet staan naast elkaar en zijn de Tempels van Shiva, ??? en ??? . De goden van verwoesting, ??? en heropbouw. Best ironisch (maar ook heel naar natuurlijk) dat er zoveel tempels kapot zijn gegaan. Alsof het zo had moeten zijn. Deze goden hebben alle drie een dier als vervoersmiddel: een adelaar, een koe en een zwaan. Die dieren hebben ook weer hun eigen tempel, en wij mochten bij de koe naar binnen. Onze gids vertelde dat als we iets in het rechteroor van de koe fluisterden, ze die wens zou laten uitkomen. Dat hebben we natuurlijk allemaal gedaan! Daarna gingen we tempels in van Shiva, ??? en ??? . Erg indrukwekkende tempels, met hele verhalen uit het steen gebeiteld aan de buitenkant, mooie poortjes en binnenin een standbeeld van de god of godin. Ik heb de buik van Shiva geaaid voor eeuwige schoonheid, met mijn hand eerst de slurf van ??? drie keer aangeraakt en daarna mijn voorhoofd voor wijsheid, ??? god ??? rijkdom ???. Hopen dat het werkt! We zijn denk ik zo´n 15 tempels binnen geweest en ik vond het erg indrukwekkend allemaal. Vooral het feit dat er dus voor de god een tempel is gebouwd, maar ook een voor zijn/haar voertuig, en alle reïncarnaties. We bedankten onze gids voor de rondleiding en liepen toen zelf nog naar twee andere bijzondere tempels, en daarna waren we doodop en liepen we terug naar het busje.

Toen ik in het hostel aankwam sprak ik af met Lotte en Roxanne en boekte tickets voor dezelfde nachttrein naar Malang. Dus om 11 uur die avond namen we een taxi naar het treinstation en toen hadden we een 7-uur durende treinreis. Maar daarover vertel ik in het volgende artikel! 🙂

Dankjewel voor het lezen, ik hoop dat je een mooie dag hebt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *